Υπάρχει ένας ιδιαίτερος τύπος ανθρώπου… αυτός που ξυπνάει την Κυριακή στις 8 το πρωί για να προλάβει το γήπεδο. Συνηθίζει να έχει τουλάχιστον δύο κουτιά μπάλες στο πορτ-μπαγκάζ και η καρδιά του χτυπάει στο ρυθμό ενός καλού σερβίς. Γιατί είναι γνωστό ότι το τένις δεν είναι απλώς άσκηση, αλλά μια πνευματική μάχη με τον εαυτό μας και ένας έρωτας που δεν τελειώνει ποτέ.

Αν ανήκεις στην κοινότητα, σίγουρα θα ταυτιστείς με τις παρακάτω 5 καταστάσεις.

1. Η ιερή αυτή μυρωδιά

Παραδέξου το… δεν υπάρχει καλύτερο άρωμα στον κόσμο από όταν ανοίγεις ένα καινούργιο κουτί μπαλάκια. Αυτός ο χαρακτηριστικός ήχος αποσυμπίεσης είναι το σύνθημα ότι η επόμενη ώρα θα είναι η καλύτερη της ημέρας σου. Για έναν τενίστα, αυτός ο ήχος είναι η απόλυτη ψυχοθεραπεία πριν καν πατήσει το πόδι του στο γήπεδο.

2. Το κυνήγι του τέλειου παρτενέρ

Στο τένις, η εύρεση του κατάλληλου αντιπάλου είναι πιο δύσκολη και από τις σχέσεις. Ψάχνεις κάποιον που να είναι ακριβώς στο επίπεδό σου. Ούτε πολύ καλύτερος αλλά ούτε πολύ αρχάριος ώστε να υπάρχει ρυθμός στο παιχνίδι. Όταν τελικά βρεις αυτόν τον έναν που τα χτυπήματά σας ταιριάζουν, τον κρατάς σαν φυλαχτό. Τελικά, το εβδομαδιαίο σας ραντεβού γίνεται πιο ιερό και από οικογενειακό τραπέζι. 

3. Η κατάρα και η ευλογία της σκόνης 

Αν παίζεις σε χωμάτινο γήπεδο, ξέρεις καλά το τίμημα. Οι κάλτσες σου δεν θα γίνουν ποτέ ξανά κάτασπρες, το αυτοκίνητο έχει πάντα μια λεπτή στρώση κεραμιδί σκόνης και τα παπούτσια σου μαρτυρούν το πάθος σου παντού. Αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό το τέλειο γλίστρημα πάνω στο χώμα που σε κάνει να νιώθεις, έστω και για μια στιγμή, σαν τον Nadal στο Roland Garros.

4. Οι εσωτερικοί διάλογοι που θυμίζουν… τρέλα

Το τένις είναι από τα πιο μοναχικά αθλήματα στον κόσμο. Όσοι παρακολουθούν απέξω, ίσως αναρωτιούνται γιατί μιλάμε μόνοι, γιατί μαλώνουμε με τη ρακέτα μας ή γιατί κάνουμε χτυπήματα στον αέρα ακόμη και στον ύπνο μας. Μόνο εσύ ξέρεις ότι εκείνη τη στιγμή αναλύεις γιατί το backhand σου βγήκε δύο πόντους έξω ή προσπαθείς να διορθώσεις τη λαβή σου. Κάτι που όσοι δεν είναι μέσα στο παιχνίδι, είναι δύσκολο να αντιληφθούν.

5. Η εμμονή με το πλέγμα και τα κιλά

“Πόσα κιλά την έπλεξες;” Μια ερώτηση που για πολλούς δεν σημαίνει τίποτα, αλλά για σένα είναι το παν. Η διαφορά ανάμεσα στα 23 και τα 24 κιλά μπορεί να σου χαλάσει ολόκληρη τη διάθεση. Ψάχνεις τη λύση εκείνη που θα σου δώσει το σπιν ή τη δύναμη που ονειρεύεσαι. Έτσι, η στιγμή που το πλέγμα αρχίζει να χαλαρώνει είναι μια μικρή τραγωδία που απαιτεί επίσκεψη στον πλέκτη σου. 

Εν τέλει, μπορεί να γκρινιάζουμε για τα αβίαστα λάθη ή τις κακές μέρες και να λέμε ότι δεν πρόκειται να ξαναπαίξουμε, αλλά την επόμενη μέρα είμαστε πάλι εκεί. Γιατί αυτή η αίσθηση όταν η μπάλα κάνει επαφή ακριβώς στο sweet spot, είναι ο λόγος που επιστρέφουμε ξανά και ξανά.

Εσύ με ποιο από τα 5 ταυτίζεσαι περισσότερο; Μήπως ξεχάσαμε κάτι; Πες μας τη γνώμη σου στην κοινότητά μας στο Facebook!